1)     Hocamız Prof. Dr. Ömer Celil Sarç (İ.Ü. Rektörü) dersi anlattı. Konu bitti. “Teneffüs ziline ne kadar var” diye sordu. “10 saniye var hocam” dedim. “O halde diğer konuya geçip derse devam edebiliriz” dedi.

2)     İktisat hocamız Prof. Dr. Refii Şükrü Suvla, (2. sınıftayız) bütün sınıfa yabancı dille yazılmış ekonomi ile ilgili bir kitap okuyup özetini çıkartarak kendisine getirmemizi vazife olarak verdi. Fransız yazarı Lui Boudi’nin Para isimli eserini İktisat Kütüphanesinden aldım, okudum, iki sahife özet çıkardım ve götürdüm.

Şinasi Sunal (rahmetli fakülte sekreteri), o günlerde dekanımız olan hocamızdan randevu alarak bizi buluşturdu. Dekanımız ve iktisat hocamız R.Ş. Suvla, yurt dışında doktora çalışmaları yaparken yeterli derecede lisan bilmediği için ekonomik kayba uğradığını, öğrencilerinin de aynı şekilde bir zarara uğramamaları için bir yabancı dil bilmelerini temin gayesiyle bu vazifeyi verdiğini ifadeyle çalışmamı takdir ve tebrik ederek beni uğurladı.

Ne mutlu ki bugün İ.Ü. İktisat Fakültesi’nde yabancı dille eğitim yapılabilmektedir.

3)     3. sınıftayız, yıl 1954. Muhasebe hocamız Rasim Saydar Bey, öğleden sonra seminerde kara tahtaya hem yazıyor hem anlatıyor. (sigorta muhasebesi hakkında). Muhasebede değişmez kaide, “Alan Hesap-Borçlu, Veren Hesap-Alacaklı” diyor. Arka sıralardan bir ses, “Bunun tatbikatını görmeliyiz. Sadece nazari olarak kalmamalı” dedi. Rasim hoca sınıfa, talebeye doğru dönerek; “Cumhuriyet Şehzadeleri, kara tahtada tebeşir tozu yutarak size bir şeyler öğretmeye uğraşıyorum” dedi. Bu sırada ağzından çıkan tükürük yağmuru yüzlerimizi ıslatmıştı.

           O sıraları ve o günleri hasretle anıyor ve arıyorum.