1)     Fakültemizin kurucu hocalarından, rahmetli hocamız Prof. Fritz Neumark 1959 yılında ben ikinci sınıfta iken fakültemize ziyaretçi profesör olarak gelmişti. Ağdalı Türkçe’si ile diğer bir ifade ile Osmanlı Türkçe’si ile vasıtalı-vasıtasız vergiler konusunda bir konferans verdi. her şeye rağmen sınıf olarak kendisini bütünüyle anlıyor, zevkle ve dikkatle dinliyorduk. Aslında bu konuşma konusunu izlemiştik. Konu hakkında bilgimiz vardı. Hocamız konuşmalarına başlarken sınıfa vasıtalı verginin tarifini sordular. İçimizden birkaç arkadaşımız tarif yaptılar. Prof. Neumark tariflerin noksan olduğunu ifade ederek “mündermiş” kelimesinin tarifte olmasının şart olduğunu söyledi. Arkadaşlarımız, bu kelime karşılığının Türkçe’de olmadığını ifade ettiler. Gerçekten de bu kelime olmadan tarif noksan oluyordu. Rahmetle andığımız hocamızın bu ve buna benzer uyarılarını hiç unutmadım.

Ayrıca, bir iki saatliğine değil bütün yıl boyunca bu muhteşem bilim adamının öğrenciliğini yapmış olan ağabeylerimizi gıpta ile andım.

2)     Rahmetli Prof. Dr. Kemal Tosun hocamız İşletme İktisadı dersini verirken bizleri işletmelere götürür, buradaki yöneticilerle söyleşiler düzenlerdi. Yanılmıyorsam 1959 yılında ikinci sömestre başlamadan önce, tatil döneminde bir grup arkadaşımızı Eskişehir’e bir otobüs tutarak götürdü. Burada çeşitli işletmeleri ve bu arada Eskişehir Şeker Fabrikası’nı ziyaret ettikten sonra, akşam, o zamanki Eskişehir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi bir kokteyl ve balo düzenlemişti.

Hocamız Kemal Tosun bir kız arkadaşımız ile dans ederken Şeker fabrikalarındaki izlenimlerini sormuş. Kız arkadaşımız da boş bulunarak fabrikanın bir bölümünde gördüğü “Tosunların” çok güzel ve sağlıklı olduğunu söylemiş. Bunu duyan rahmetli hocamız kıpkırmızı kesilerek, arkadaşlarımıza serzenişte bulunmuş… (Şeker fabrikalarında şeker pancarından kalan küspelerle o tarihte hayvan besiciliği de yapılıyordu)